ตูดหัก....แตกกระเจิง
วันก่อนไปท้อยรถชนเสา
โง่เกินจะบรรยาย!
มัวแต่ดูข้างหน้า ไม่ได้เบิ่งฝั่งท้าย
นั่งกะพี่อีกคน มัวแต่ลุ้นว่าจะไปเสยรถคนอื่นรึป่าว
ระหว่างที่อุ่นใจกะคำว่า"พ้นน้องฟาง พ้น ถอยเลยๆ"
...สามวิหลังจบประโยคนั้น... "ปั๊ก!!!" ....
ตูดเนียนๆด้านซ้าย ได้แนบชิดหนิดหนมกะเสาไปเป็นที่เรียบร้อย
ฝากร้อยรักอันเบ่อเร่อเลยทีเดียว!
ทำเอาใจสลดไปเล็กน้อย...ขับมานานนมม่ะเคยชนใหญ่ปานนี้
แต่รถก้อคือรถ มีชนบาง เชี่ยวบ้าง เรื่องธรรมดา
เอาไว้ชนรอบคันแล้วค่อยซ่อมทีเดียว!
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
บางทีคนเรามักจะจดจ่ออยู่แต่กับปัญหาที่เผชิญอยู่ข้างหน้า
โดยไม่ได้ดูอะไรรอบตัวแล้วความซวยจะมาเยือน
และอาจนำพาหายนะที่ใหญ่กว่าไอ้อันที่เจออยู่มาสู่เรา
และบางครั้งการไว้ใจคนที่เราไม่รู้ว่าไว้ใจได้ป่าว ก้อเป็นอันตราย
จะไว้ใจใคร ดูให้แน่ๆ ถ้าไม่ชัวร์ อย่าไปเชื่อมัน!
และเรื่องบางเรื่อง เกิดขึ้นแล้ว ก้อต้องลงทะเบียนเหตุการณ์ในหัวซะ
อย่าไปคิดวนเวียน กลับไปมา มันเกิดแล้ว แก้ไม่ได้
เพราะเราไม่มีdoremon ไม่มี time machine
"move on and let it go"
จำไว้เป็นประสบการณ์ชีวิตแล้วก้อเดินไปกับปัจจุบันต่อไป
อย่าจมอยู่กะสิ่งที่ผ่านมา มันเสียเวลาหายใจ
และสิ่งที่ทำผิดพลาดไป อาจไม่เกิดซ้ำ
เพราะฉะนั้นอย่ากลัวไป มันอาจไม่เกิดขึ้นอีกเลย
ทำผิด 1 ครั้ง ถ้ารู้ที่จะเรียนรู้มันก้อไม่ผิดซ้ำ
แต่ถ้าโง่ ก้อจะซ้ำที่เดิมเรื่อยๆไป
ต๊าย รถชน ท้ายบุบ สีแตก แค่คืบ...ทำเป็นได้บทเรียนมากมาย!
มันดีกว่าเรื่องเบ้อเริ่มแต่กลับไม่เรียนรู้อะไรเลย ใช่ป่ะคับ?
นลินประจำคับ ขับไปก็กังวลไป ขูดนิดๆ หน่อยๆ
ไม่เคยเสยท้ายนะ แต่กันชนมุมซ้ายน่ะประจำ
เรียกว่าไม่ต้องซ่อมมันหร่อกตรงนี้น่ะ เพราะยังไงก็จะต้องขูด
ขูดที่เดิมๆ . . . มันคงสอนให้รู้ว่า
อินลินนี่มันชอบทำอะไรผิดที่เดิมๆ ทั้งที่รู้เสมอ (นี่เค้าสอนแล้วเหรอ)
55